คนที่กำลังสนใจเรื่องนี้ ควรย้อนกลับไปศึกษาสารพัดแผนแม่บทระบบขนส่งทางรางก่อน อย่างน้อยก็ M-MAP ที่ออกมาในปี 2553 (แต่ก็ถูกริเริ่มผ่านชื่ออื่นๆ มาหลายเวอร์ชั่น)
2. จากแผนแม่บท รัฐบาลที่จะฉลาดมองเห็น demand ในแผนแม่บท เป็นแผนพัฒนาอุตสาหกรนม วิทยาศาสตร์เทคโนโลยี และพัฒนาบุคลากรในห่วงโซ่อุปทาน ซึ่งเกี่ยวพันโดยตรงกับขีดความสามารถของประเทศ ตั้งแต่ระดับปฏิบัติงาน (operations & maintenance) ไปจนระดับอุตสาหกรรม วิจัยพัฒนา ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง
3. ผมได้รับมอบหมายจากกระทรวงอุตสาหกรรมให้ศึกษาแนวทางการพัฒนาอุตสาหกรรมระบบรางในประเทศไทย (โดยมีพื้นฐานจากแผนแม่บท M-MAP) ในปี 2552 ---> รัฐบาลไหนครับ?
4. ผมได้รับมอบหมายจาก สวทน. (กระทรวงวิทยาศาสตร์) ให้ศึกษาแนวทางการพัฒนาบุคคลากรด้านปฏิบัติการสำหรับการพัฒนาระบบราง (โดยมีพื้นฐานจากแผนแม่บท M-MAP) ในปี 2553 ---> รัฐบาลไหนครับ?
5. ฐานที่ทำงานวิจัย 3. และ 4. มา ในตอนนั้นยังไม่มีมหาวิทยาลัยหรือวิทยาลัยไหนตื่นตัว หรือพูดเรื่องระบบราง ผมถูกชวนไปเสวนาเรื่อง "ขนส่งระบบรางปูทางสู่ AEC" ที่รัฐสภา ในปี 2555 (ในตอนนั้น อ.ชัชชาติ ยังเป็นรัฐมนตรีช่วย และแผนการใหญ่กำลังอยู่ในระหว่างพัฒนาขึ้นมา) ---> รัฐบาลไหนครับ?
6. หลังปฏิวัติ การพูดคุยเชิงยุทธศาสตร์ที่กล่าวมาข้างบน โดยเน้นว่ามีการ "drive จากข้างบน" หายไปหมด มีแต่ฝั่งนักวิชาการที่พยายามบอกรัฐว่าควรทำอะไร เพื่อให้เกิดประโยชน์จากการใช้งบประมาณของรัฐกับการลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานให้เกิดประโยชน์สูงสุด รวมทั้งการพัฒนาอุตสาหกรรมภายในประเทศ แต่ไม่เคยได้รับความสนใจ
7. 8-9 ปีที่ผ่านมา สารพัดโครงการขนส่งระบบรางทั้งหมด ย้ำว่าทั้งหมด จึงเดินหน้าไปโดยไม่มีกลไกที่เป็นรูปธรรมในการพัฒนาอุตสาหกรรม หรือ supply chain ภายในประเทศ ถ้าจะมีดูเหมือนจะใช่ ก็เพียงคำพูดและนโยบายเลื่อนลอยเรื่อง "Thai First" ที่ยังจับต้องไม่ได้
ถามง่ายๆ สารพัดโครงการที่ทำไปในช่วง 8-9 ปีที่ผ่านมา มีโครงการไหนใช้ชิ้นส่วนที่ผลิต หรือประกอบในประเทศบ้าง?
8. "โครงการถ่ายทอดเทคโนโลยี" ที่ควรเกิดขึ้นควบคู่ไปกับการพัฒนาระบบราง ไม่ถูกทำขึ้นอย่างมียุทธศาสตร์ ตอบไม่ได้ ไม่มีแผน ว่าเราจะผลิตอะไรเองได้ (อย่างน้อยก็ชิ้นส่วนเพื่อการซ่อมบำรุง) ภายในกี่ปี ใครผลิต พัฒนาผู้ประกอบการเหล่านั้นอย่างไร พัฒนาช่าง พัฒนาวิศวกร พัฒนามาตรฐานกันอย่างไร
9. สารพัดต้นแบบงานวิจัยด้านระบบรางที่เราอาจจะเห็นตามมหาวิทยาลัยต่างๆ เกิดจากความเพียรพยายามของนักวิจัยแต่ละกลุ่มที่พยายามของบประมาณวิจัยจากแหล่งทุน อย่าง PMU-C ของ สกสว. แต่ก็เป็นแบบ bottom up คือเพียรนำเสนอขึ้นไป ไม่ใช่นโยบายจาก top down ซึ่งหมายถึง ไม่มี commitment ใดๆ ที่จะผูกพันว่ากระทรวงคมนาคมจะเอาต้นแบบเหล่านี้ไปประยุกต์ใช้งานในสารพัดโครงการที่กำลังเดินหน้าไป
10. พูดง่ายๆ คนทำโครงการก็ทำไป ซื้อของจากต่างประเทศมาใช้ไป คนวิจัยก็ดิ้นรนวิจัยกันไป คนหาทางพัฒนาอุตสาหกรรมก็ดิ้นรนกันไป ในขณะที่คนคุมงบประมาณก็แบ่งปันโครงการกันไป
11. หากมีประชาชนเป็นศูนย์กลาง มีขีดความสามารถของประเทศเป็นศูนย์กลาง 8-9 ปีที่ผ่านมา เราคงมีระบบรางที่ค่าโดยสารถูกกว่านี้ไปแล้ว ระบบโครงข่ายเชื่อมโยงดีกว่านี้ไปแล้ว มีตั๋วร่วมที่บูรณาการ รถ เรือ ราง ฯลฯ ดีกว่านี้ไปแล้ว มีอุตสาหกรรมระบบรางเกิดขึ้นภายในประเทศไปแล้ว (อย่างน้อยก็ทำชิ้นส่วน หรือทำ assembly) เกิดตลาดงานใหม่ๆ ที่มีศักยภาพสูงไปแล้ว และปัญหาค้างคาอย่างกรณีสายสีเขียว หนี้สิ้นที่รัฐค้างจ่าย BTS หรือแม้แต่กรณีสีส้มคงจบไปแล้ว รวมไปถึงการขาดทุนของสายสีม่วงที่ทุกวันนี้ก็ยังขาดทุนก็น่าจะมีทางออกไปพร้อมๆ กับการพัฒนาระบบขนส่งมวลชนที่ดีขึ้นในหัวเมืองต่างๆ คงเกิดขึ้นไปแล้ว
12. อย่าหลงดีใจกับภาพลวงตาของการพัฒนาระบบขนส่งทางรางที่เกิดขึ้นผ่านการใช้งบประมาณด้วยประสิทธิภาพต่ำ ในขณะที่ศักยภาพที่อยู่เบื้องหลังบางส่วนกำลังถดถอยลง บางส่วนไม่ถูกพัฒนาขึ้น รถไฟของ รฟท. ที่ควรถูกปรับปรุงพัฒนาควบคู่ไปด้วย เรากลับยังคงต้องขอรับบริจาครถไฟเก่าจากต่างประเทศมาปรับปรุงใช้งานต่อ (ซึ่งจริงๆ มันสะท้อนว่าศักยภาพของบุคลากรของเราก็มี ถ้าได้รับการส่งเสริมให้ดีกว่านี้)
13. ขนส่งระบบรางต้องถูกพัฒนาอย่างมียุทธศาสตร์ บูรณาการข้ามหน่วยงาน ใช้ประโยชน์จากเงินของรัฐในระดับแสนล้านบาทให้เกิดประโยชน์หลายมิติ ไม่ใช่ทำโครงการอย่างผู้รับเหมา
ที่มา Pramual S.
-----------------------------------------------
ในช่วงรัฐบาลประยุทธ์ตั้งแต่สมัย คสช ที่ใช้ ม44 เต็มทรงมีการอนุมัติสร้างรถไฟเยอะๆ อันนี่เป็นไปได้ว่ามีการเอื้อประโยชน์ กลุ่มนายทุนรับเหมาก่อสร้างเกินความจำเป็นด้วยไหมครับ?
และคุณภาพที่ได้มันคุ้มงบประมาณภาษีไหม?
---------------------------------------------------
อ่านคำอภิปรายไม่ไว้วางใจ รมว. คมนาคม ของ ส.ส. ฝ่ายค้านหลายคนในหลายปีที่ผ่านมา ค้นจากกูเกิลได้
“การฉ้อฉลเชิงอำนาจ” สมัย คสช.
“การฉ้อฉลเชิงอำนาจ” สมัย คสช.
ดูประกอบ คำอภิปรายไม่ไว้วางใจของ ส.ส. สุรเชษฐ์ กรณี MR-MAP
0 comments :
แสดงความคิดเห็น